Et-Tin

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ1

Tako mi smokve i masline,

وَطُورِ سِينِينَ2

i Sinajske gore,

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ3

i grada ovog, sigurnog –

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ4

Mi čovjeka stvaramo u skladu najljepšem,

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ5

zatim ćemo ga u najnakazniji lik vratiti,

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ6

samo ne one koji budu vjerovali i dobra djela činili, njih čeka nagrada neprekidna.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ7

Pa šta te onda navodi da poričeš onaj svijet –

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ8

zar Allah nije sudija najpravedniji?!