El-Muksit

Qisṭ je pravičnost uz koju ide i količina — odvagan udio, a ne osjećaj. Korijen se kroz Kur’an provlači dvadeset pet puta i usput čini nešto neobično: u jednom obliku, muqsiṭīn, znači one koji su pravedni, a u drugom, qāsiṭūn, one koji su sve samo ne to.

Pisanog oblika ovog imena nema u Kur’anu; ime nosi lista. Pravičnost koja se može izmjeriti teža je od pravičnosti koja se može osjetiti, i upravo na nju ovaj korijen misli. Tamo gdje slova mogu krenuti na jednu ili na drugu stranu, odlučuje oblik — što je pošten opis većine dana.