Er-Rāfia

Rafʿ je podizanje — krova, položaja, glasa. Od istog korijena Kur’an gradi izraz rafīʿ ad-darajāt — onaj najuzvišeniji — i glagol kojim kaže da su Ibrahim i Ismail temelje Hrama podizali.

Ovaj tačan oblik nije zapisan u Kur’anu, iako se sam čin provlači kroz njega; ime čuva lista, a ne tekst, a njegov particip javlja se jednom, uz svog blizanca, u onom ajetu od dvije riječi o Sudnjem danu. Čovjek bude podignut otprilike jednako često koliko se i sam podigne, a to skida dio tereta.