El-Latīf

Luṭf je istančanost i blagost u isti mah — nešto toliko tanano da djeluje a da se i ne primijeti. Korijen se kroz Kur’an provlači osam puta, a samo jednom kao glagol, u kazivanju o spavačima iz pećine: jednog od njih šalju po hranu i kažu mu da bude ljubazan i da nikome ništa o njima ne govori. Cijeli korijen stane u to uputstvo.

Oba ajeta koja nose ovaj pisani oblik odmah iza njega stavljaju El-Habīr — istančani i potpuno obaviješteni — a jedan od njih je ajet koji kaže da pogledi do Njega ne mogu doprijeti, a On do pogleda dopire. Dobrota ne mora najaviti svoj dolazak da bi bila tu.