El-Medžīd

Majd je, kažu rječnici, veličina koja daje, a ne veličina koja samo nadvisuje; korijen čuva čast i otvorenu ruku u ista tri slova.

Dva ajeta koja nose ovaj pisani oblik jesu zakletva Kur’anom slavnim na početku sure Kaf i posljednji ajet sure El-Burudž, gdje hareket na riječi pokazuje da se ona odnosi na Gospodara svemira, a ne na svemir. Slava se ovdje druži s onim što nešto nosi. To nije odstojanje koje se drži.